Guz olbrzymiokomórkowy kości

Jeżeli pojawią się zmiany mnogie należy w diagnozie uwzględnić możliwość występowania zaburzeń czynności przytarczyc. Guz  jest bogato unaczyniony i ma barwę ciemnobrązową, w badaniu widać martwicę i zmiany o charakterze torbieli. Na guz olbrzymiokomórkowy składają się dwa typy komórek: jednojądrowe komórki o okrągłym lub owalnym kształcie, które są komórkami nowotworowymi; oraz olbrzymie komórki wielojądrzaste. Objawem występowania guza olbrzymiokomórkowego jest ból w miejscu, gdzie się pojawiła zmiana, wyraźne pogrubienie kończyny, czasem nawet patologiczne złamania kości.  Pojawia się też ograniczenie ruchomości ręki lub nogi. Guz olbrzymiokomórkowy zazwyczaj nie jest złośliwy, ale może się zezłośliwić: po usunięciu operacyjnym guza mogą się pojawić wznowienia miejscowe, czasami przerzuty do płuc^. Zasadnicze leczenie opiera się na operacji chirurgicznej: postać łagodną i aktywną guza leczy się usuwając guza i  wypełniając ubytki przeszczepami kości cementem kostnym. Leczenie postaci agresywnej polega na radykalnym usunięciu guza i alloplastyce tkanek lub przeszczepach. Jeżeli kości są doszczętnie zniszczone i występuje naciek tkanek miękkich, zazwyczaj stosuje się amputację i protezy. Jeżeli guza nie można leczyć operacyjnie, zazwyczaj stosuje się radioterapię, ale wtedy pojawia się ryzyko zezłośliwienia się guza (ok. 1/5 przypadków zachorowań). Nawroty choroby pojawiają się nawet w 50% przypadków w ciągu 2 lat po operacji, bez względu na stopień zaawansowania guza. Takie nawroty leczy się ponownym usunięciem ogniska guza.

Zobacz również objawy tej choroby: Objawy guza olbrzymiokomórkowego