Ostra białaczka szpikowa
Inne nazwy choroby: Acute myelogenous leukemia; AML;
Białaczka jest to złośliwy nowotwór komórek hematopoetycznych powstający w następstwie układowego, rozsianego i autonominczego rozrostu jednego klonu leukocytów oraz wysiewu ze szpiku do krwi nowotworowo zmienionych, niedojrzałych komórek blastycznych tzw. blastów.
Ostra białaczka szpikowa (acute myelogenous leukemia - AML) wynika z nabytego (nie dziedzicznego) uszkodzenia DNA rozwijających się komórek w szpiku kostnym
Ostra białaczka szpikowa może pojawiać się w różnych formach, w których różne typy komórek obserwuje się we krwi lub w szpiku. Większość pacjentów ma jeden z siedmiu różnych wzorów komórek krwi:
Dla niektórych podtypów ostrej białczaki szpikowej charakterystyczne są pewne zaburzenia chromosomalne, które są jednoczęsnie ważnym wskaźnikiem prognostycznym.
Chorzy są osłabieni, mają nocne poty i gorączkę. Pacjenci z powodu anemi mają bladą cerę, łatwo się męczą i odczuwają duszność podczas wysiłku fizycznego. Występują epizody krwawień spowodowane niskim poziomem płytek krwi. U pacjentów pojawiają się czarne lub niebieskie siniaki bez wyraźnego powodu.
Mogą również wystąpić inne objawy takie jak: przerostowe zapalenie dziąseł, dyskomfort w okolicy kości i stawów. U około 30% chorych stwierdza się powiększene węzłów chłonnych i powiększenie śledziony rzadziej wątroby.
Leczenie:
Pacjenci z ostrą białaczką limfoblastycznej potrzebują leczenia tak szybko jak tylko jest to możliwe po zdiagnozowaniu choroby. Głównym celem leczenia jest doprowadzenie do remisji, czyli stanu w którym będą nieobecne we krwi i szpiku białaczkowe komórki blastyczne, obraz krwi obwodowej będzie prawidłowy.
U większości pacjentów, żeby osiągnąć całkowitą remisję potrzebna jest intensywna chemioterapia. W początkowym etapie leczenia pacjentów stosuje się kombinację różnych leków.
Leczenie po uzyskaniu remisji:
Resztkowe komórki białaczkowe, które nie mogą być zidentyfikowane podczas badania krwi i szpiku pozostają po okresie remisji, dlatego optymalne leczenie ALL zakłada potrzebę dodatkowego intensywnego leczenia po uzyskaniu remisji uzależnionego od indywidualnego przebiegu choroby.
Uboczne efekty leczenia:
Kiedy chemioterapia jest efektywna, rozwijające się komórki krwi są eliminowane ze szpiku podobnie jak komórki białaczkowe, rezultatem tego jest poważny niedobór erytrocytów (anemia), fagocytów (neutropenia i monocytopenia, wysokie prawdopodobieństwo infekcji) oraz płytek (trombocytopenia, ryzyko krwawień z powodu niskiego poziomu) we krwi.