Rak pęcherza moczowego

Czynniki ryzyka:

• palenie papierosów (2 - 4 krotnie zwiększa możliwość zachorowania)
• przewlekłe zakażenia bakteryjne, wirusowe, grzybicze
• kamica nerkowa
• przebyta radioterapia
• wiek - rak pęcherza dotyczy głównie ludzi starszych, średnia wieku w momencie rozpoznania to 68 lat.
• ekspozycja na czynniki chemiczne
• rak pęcherza wśród najbliższych osób w rodzinie lub wcześniejszy (wyleczony) rak pęcherza.
• leki, przede wszystkim niesteroidowe leki przeciwzapalne, cyklofosfamid (9 krotnie zwiększa ryzyko zachorowania).

Ze względu na typ wzrostu raka wyróżniamy:

• raki brodawkowate naciekające
• raki płaskie naciekające
• raki płaskie nienaciekające (in situ).

Najważniejsza w rozpoznaniu jest cystoskopia. Polega na wprowadzeniu do pęcherza przez cewkę moczową cienkiej rurki, za pomocą której można zobaczyć wnętrze tego narządu i pobrać próbkę podejrzanej tkanki do badania. Poza tym bada się osad moczu oraz tzw. markery nowotworowe we krwi charakterystyczne właśnie dla raka pęcherza. Często zaleca się też urografię.

Aby stwierdzić, jak bardzo zaawansowany jest nowotwór (czy np. nie ma przerzutów) wykonuje się tomografię komputerową lub magnetyczny rezonans jądrowy. Scyntygrafia kości i rezonans magnetyczny maja zastosowanie w wykrywaniu przerzutów.

Leczenie zależy od stopnia zaawansowania choroby. W przypadku zmian powierzchniowych i ograniczonych stosuje się resekcję endoskopową. Natomiast leczenie nowotworu naciekającego polega na usunięciu pęcherza. Stosowana jest wtedy również chemioterapia lub radioterapia.

Zobacz również objawy tej choroby: Objawy raka pęcherza moczowego